Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czytam. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czytam. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 28 lipca 2013

~



Placki cukiniowe, podane z jajkami w koszulkach, pomidorami i bazylią.
Zucchini pancakes, served with poached eggs, cherry tomatoes and basil.


Opis z okładki - kliknij, by powiększyć.
Placki + jajka w koszulkach z żółtkiem na miękko... raj, raj na talerzu :)

Czas na kolejną recenzję książki, pierwszą po 5 (!!!) miesiącach. W międzyczasie czytałam co nieco, ale... nie do końca albo po prostu długo ;)

Spóźnieni Kochankowie - książkę tę poleciła mi mama, co jest raczej dziwne, bo do tej pory nie miała czasu na czytanie książek, więc jak powiedziała mi, że kupiła i przeczytała w 2 dni, po czym dała babci (która też woli czasopisma od książek), a babcia przeczytała w 3-4 dni... nie mogłam być gorsza ;)

Najlepszy opis książki jest z tyłu na okładce, więc od siebie wiele nie dodam... Może tylko tyle, że skłania do refleksji, opisuje, jak kochać i być kochanym. Romansidło z ogromną klasą, wieloma francuskimi zwrotami (w większości tłumaczone, ale nawet jeśli nie, to bez problemu da się połapać - ja tego języka nie znam w ogóle, a po tej lekturze kojarzę kilka słówek), odrobiną muzyki klasycznej (pasja Mirabelle) i malarstwa (pasja Jacka), wraz ze szczyptą biegania głównego bohatera, na które jest czas codziennie przed śniadaniem. Może to tylko mały szczegół, jednak moim zdaniem - jako, że poczułam, co bieganie robi z człowiekiem - odgrywa tu dużą rolę na psychice Jacka vel Jacques'a, jak zwykła go zwać Mirabelle.
Bohaterka, 71-letnia kobieta, straciła wzrok, gdy była nastolatką. Nie zaznała żadnej miłości poza siostrzaną - szybko została osierocona, a przez swoją ślepotę była skazana na samotność. Gdy więc między kochankami dochodzi do jakiegokolwiek zbliżenia, dialogi między nimi są nieco zabawne (kobieta zachowuje się i mówi bowiem jak nastolatka - zresztą trwa w tym stanie pod każdym względem, tak bowiem pamięta i widzi Paryż, po którym teraz chodzi z białą laską, tak pamięta siebie i resztę świata), jednak nadaje to inności lekturze.

Książkę polecam dojrzałym osobom z duszą romantyczną, którzy nie szukają książki o najbardziej intymnych kontaktach dwójki ludzi, a raczej o sensie miłości oraz tym, że widzieć można nie tylko oczami, czego Mirabelle uczyła Jacques'a, a miłość nie patrzy na wiek oraz niepełnosprawności...

wtorek, 2 lipca 2013

~



Serek wiejski z borówkami, awokado i wiórkami kokosowymi.
Cottage cheese with blueberries, avocado and desiccated coconut.

A w tle Agatha Christie i jej "Parker Pyne na tropie".
W końcu będzie czas na poczytanie czegoś własnego... recenzja, gdy skończę :)

wtorek, 26 lutego 2013

~




Pancake dyniowy z serkiem grani, jabłkiem, gorzką czekoladą i wiórkami kokosowymi.
Pumpkin pancake with cottage cheese, apple, dark chocolate and desiccated coconut. 

Miał być placek, jest i placek :) Pyszne i sycące śniadanie na dzień pełen myśli z wplecionym gdzieś pomiędzy sprawdzianem z chemii... oby ten placek zadziałał jakoś magicznie, bo węglowodorów nie rozumiem ni w ząb, a zeszytu się oczywiście nie otwiera w domu, nawet dzień przed jedynym sprawdzianem w roku ^^

Agatha Christie - Poirot prowadzi śledztwo. Zbiór jedenastu opowiadań z tym detektywem w roli głównej.
Większość ciekawa, większość fajna, jednak... w bibliotece nie pomyślałam, że tak niekonkretny tytuł może zapowiadać tylko zbiór opowiadań, a czegoś takiego nie lubię. Akcja się nie rozwija, jedno opowiadanie zajmuje 15-20 stron i choć kończy się nieoczekiwanie, to czasem nawet nie jestem w stanie pojąć, kto zabił, kto brał udział w tym wątku, bo całość trwała tak długo, że zwyczajnie nie zdążyłam zapamiętać bohaterów.
Kilka opowiadań zawierało wątek polityczny, którego nie lubię. Jakoś niezbyt mnie to wciąga.

Ogólnie książkę polecam dla tych, którzy lubią czytać krótkie opowiadania kryminalne i orientują się w tak krótkich i szybko rozwijających się akcjach. Lubicie? Ja wracam do normalnych książek, a w dodatku Christie na chwilę odkładam na bok. Czas na klasykę :) Jak przeczytam, to recenzować raczej nie będę (każdy zna tę serię ;)), ale pochwalę się, jak ważnej sagi do tej pory nie przeczytałam.

Chyba, że wcześniej zgadniecie? Od razu mówię, że Harry Potter odpada - klik :).

niedziela, 3 lutego 2013

~


Orkiszowy kokosowy omlet z jabłkiem i jogurtem greckim.
Spelt coconut omelet with apple and greek yogurt.

Tak mniej więcej wyglądają moje śniadania, gdy nie robię im zdjęć i gdy danego dnia nie pojawia się nowy post ;). Ale tu musiałam ze względu na wyżej przedstawioną książkę (którą skończyłam po śniadaniu, dlatego dodaję post w południe, wybaczcie) i sfotografowałam zarówno omlet, jak i powieść, by ją Wam pokrótce polecić.

Wybrałam dobrą książkę na powrót do Christie. Oczywiście musiała bym z Poirotem w roli głównej, to wiedziałam z góry, bo Hercule Poirot, mój ulubiony detektyw (zdjęcie obok przedstawia rysunek Poirota w wykonaniu sześcioletniej dziewczynki; obrazek znalazłam na fanpage'u Christie na facebooku).

Tragedia w trzech aktach to powieść, w której główną rolę odgrywa pewien emerytowany aktor wraz z przyjaciółmi. Oprócz tego pobocznymi bohaterami również są postaci związane z teatrem, stąd taki tytuł. Poirot niestety również gra poboczną rolę, jednak bardzo ważną, jak to zresztą on ;).

Gdy bierzecie książkę do ręki, to pierwszym, co rzuca się w oczy (zaraz po tytule i nazwisku autorki) jest fakt, iż zamordowane zostały 3 osoby, więc nie zdradzam w tej chwili żadnej tajemnicy. Czytając, nie czekajcie jednak na trzecią zbrodnię, tajemnica zaczyna być rozwiązywana znacznie wcześniej, a trzecie morderstwo ostatecznie ją wyjaśnia.
Znacznym utrudnieniem jest jednak to, że powód zgonu zostaje wykryty podczas sekcji zwłok, jednak nie wykazują tego jakiekolwiek inne badania - nie ma więc pomysłu na sposób, w jaki dana osoba została usunięta; podejrzewa się więc, że śmierć jest spowodowana przez problemy zdrowotne, co z kolei kłóci się z wynikami sekcji zwkłok

Ciekawym wątkiem obok morderstwa jest miłość młodej dziewczyny do rzeczonego wcześniej aktora. Nadaje to nieco romantyzmu książce, ale nie za wiele; ot, fajny akcent.

Powiem szczerze, że biorąc do ręki tę książkę, postanowiłam spróbować sama rozwiązać tajemnicę. Zapisywałam na bieżąco dane, rozmyślałam na zachowaniem ludzi... Niestety, książka jest tak zaskakująca, że nikt z moich podejrzanych (którzy zmieniali się do ostatniego momentu) nie okazał się prawdziwym winnym. Myślę jednak, że to tylko kolejna zaleta tejże książki.

Podsumowując: z czystym sercem polecam Tragedię w trzech aktach. Nawet tym, którzy nie przepadają za Poirotem, którego w sumie jest tu niewiele, jednak na końcu odrywa ważną rolę.

PS Zakończenie było tak szokujące, że nie mogłam w nie uwierzyć do końca ostatniej strony i nadziwić się braku litości i serca mordercy. Jednak po przeczytaniu ostatnich słów na ostatniej stronie zaczęłam na głos się śmiać... Wiem, że zakazane najlepiej smakuje, ale mam nadzieję, że nie przeczytacie ostatniej strony przed czasem, bo zepsujecie sobie względnie pozytywne zakończenie (wiem, że niektórzy tak czasem robią - patrz ja ;)).

niedziela, 27 stycznia 2013

~


Naleśniki z jajecznicą, pieprzem, gruszką i cynamonem.
Crepes with scrambled eggs, pepper, pear and cinnamon.

Obiecałam naleśniki, oto i naleśniki ;)
Ostatnio w szkole mówiłam koledze (który, de facto, jest fanem mojego jedzonka) o naleśnikach z jajecznicą i jabłkiem.
M: Spoko.
Ja: Wiem, że spoko. Dobre jest takie połączenie.
M: Ale że... że razem?
Ja: Nooo, jajecznica z pokrojonym jabłkiem.
M: (spojrzenie pełne pogardy) AHA.

Wczoraj w końcu oddałam do biblioteki przetrzymane książki (i zapłaciłam grzywnę, by potem udać się do księgarni i kupić w promocji dwie kolejne za niewiele więcej...), a wypożyczyłam znaną i lubianą klasykę - Christie. Lubicie czy wolicie coś mniej... typowego? A jak lubicie, to panna Marple czy Poirot? Dla mnie zdecydowanie ten drugi :) ♥

PS Dziękuję za wczorajsze propozycje na tort, jednak postawiłam na coś bardziej oryginalnego - nic z wymienionych w komentarzach :). Obiecuję, że się pochwalę, jednak wczoraj niepewne zrobiło się, czy tort w ogóle mam robić na poniedziałek...

niedziela, 18 listopada 2012

~


Owsianka z mlekiem sojowym, jabłkiem, jogurtem greckim i masłem orzechowym.
Porridge with soy milk, apple, greek yogurt and peanut butter.

Wyznania zakupoholiczki - książka, o której niedawno wspominałam i obiecałam opisać w dwóch słowach.
Tytuł brzmi trywialnie, tematyka podobnie, jednak takie lekkie książki to punkt pierwszy na liście rzeczy potrzebnych, kiedy dopada mnie jesienna chandra w połączeniu z deszczem za oknem (bez tego deszczu jest to bieganie - na razie nie mam wodoodpornych butów i w deszczu i niskiej temperaturze jest mi zwyczajnie zimno w stópki ;)).
O czym opowiada Sophie Kinsella? Najprościej mówiąc, o Rebece Bloomwood, która wie nie tylko wszystko o zakupach, ale także o kredytach, które można zaciągnąć, by te zakupy realizować. Trzeba przyznać, że w unikaniu spłacania rat jest mistrzynią, przez co okłamuje nie tylko banki, przyjaciółkę i rodziców, ale także siebie, gdy w pewnym momencie postanawia przestać wmawiać nadawcom listów wymyślne choroby i... bez czytania po prostu wyrzucać wszystkie listy.
Rebeka wie, że w ten sposób zapędza się w ślepą uliczkę, ale co zrobić, kiedy największą przyjemnością (i jednocześnie sposobem na stres) jest obkupywanie się w markowych sklepach? Nawet jeśli miała kupić tylko masło, to i tak wyjdzie z butami od Dolce&Gabbana.
W pewnym momencie jednak jej życie odwraca się do góry nogami, bo nie dość, że poznaje osobiście dwóch multimilionerów (widniejących na liście najbogatszych kawalerów UK), to jeszcze staje się prawdziwą gwiazdą telewizyjną...

środa, 12 września 2012

~




Biszkoptowe omlety z babcinym dżemem jabłkowym i mrożonymi porzeczkami; kawa.
Sponge omelettes with my grandma's apple jam and frozen currants; coffee.

Na zdjęciach widoczna jest książka, którą dopiero co skończyłam i która jest właściwie pierwszą o tematyce stricte afrykańskiej.
A ściślej, książka skupia się wokół dwóch państw Afryki Środkowej - Kenii i Ugandy; w każdym z nich mieszka rodzina, jednak obydwie pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego. Ale żeby nie było tak tajemniczo, to powiem coś więcej ;).
Akcja toczy się podczas drugiej wojny światowej; w Kenii wraz ze swoją matką i ciotką mieszka 8-letni Kip Balmain, który próbuje zrozumieć mściwość tej pierwszej wobec siebie i ojca, którego, de facto, nigdy nie widział. Za wszelką cenę próbuje odkryć zagadkę kryjącą się za kamienną twarzą matki.
W Ugandzie z kolei mieszka Rose Nasonga, młodsza od Kipa dziewczynka, której sielankowe dzieciństwo na wsi niszczy koszmar wojny. Dzięki swojej urodzie ucieka w świat mody, jednak ta droga również okazuje się niewłaściwa i destrukcyjna dla niej.
Powieść początkowo toczy się bardzo szybko i często między jednym a drugim rozdziałem jest przepaść na skalę 3-4 lat, jednak mniej więcej w połowie książki akcja się znacznie spowalnia i wszystko idzie po kolei; bohaterowie są dorośli, więc doszliśmy do meritum.
Pewnego dnia drogi Kipa i Rose się krzyżują i okazuje się, że ci dwoje, pochodzący z różnych kontynentów (Kip jest Austalijczykiem, Rose pochodzi z Ugandy), a później zamieszkujących sąsiednie państwa Afryki Środkowej, mają ze sobą coś wspólnego.
Książka wnosi trochę humoru, wiele wzruszeń, dużo akcji i częsty jej zwrot. Jej autora, Franka Coatesa, nie znałam do tej pory, ale po przeczytaniu noty biograficznej (w latach 80. został zatrudniony w Nairobi jako ekspert ONZ i przez 4 lata podróżowach po wschodnich i południowych obszarach Afryki, która zafascynowała go historią i kulturą) podejrzewałam, że książka powinna być dobra.
Była, nawet bardzo, bo przekroczyła moje oczekiwania :).

wtorek, 14 sierpnia 2012

~



Kasza jaglana z serkiem homogenizowanym, gruszką, pistacjami i egipską chałwą pistacjową.
Millet with homogenised natural cheese, pear, pistachios and egyptian pistachio halvah.

Jak ja tęskniłam za taką zwykłą jaglanką z serkiem homogenizowanym, z ulubionym połączeniem gruszki i pistacji... Do tego ulubiona od tygodnia chałwa egipska (znacznie lepsza od tunezyjskiej!) i jestem w niebie. Dajcie mi jeszcze, póki ta chałwa się nie skończy, bo już widać dno pudełka...

Ale nie o chałwie miałam się rozwodzić. Na ostatnim zdjęciu widać książkę, którą wypożyczyłam w Polsce, zawiozłam na wakacje i skończę dopiero teraz, po śniadaniu, bo zostało mi kilka stron. Z tej samej serii czytałam wcześniej jedną, ale nie pamiętam tytułu... też ze "śmiercią" w tytule, też z detektyw Eve Dallas w roli głównej... W każdym razie wypożyczyłam tę pierwszą książkę gdy szukałam trylogii (autorstwa Nory Roberts vel J.D. Robb) o trzech lub czterech kobietach (przyjaciółkach?), z których każda prowadziła swoje (dość skomplikowane, zagmatwane i pełne przygód) życie, ale chyba raz na jakiś czas się spotykały w swoim babskim gronie... W każdym razie książka pisana z humorem, lekka, na lato. Polecona przez chrzestną rok temu, problem jednak w tym, że chrzestna podała mi tytuł po niemiecku, bo w niemieckiej wersji czytała, a ponieważ ja po niemiecku umiem się jedynie przedstawić, to zapamiętanie (i, nie daj Boże, jeszcze przetłumaczenie) tytułu byłoby dla mnie nie lada wyczynem.
Wypożyczyłam więc wówczas pierwszą z 31 książek kryminalnych o Eve Dallas i spodobała mi się, więc wypożyczyłam drugą z tej serii (dla pewności, że nie będę się nudzić w samolocie). Opisuje ona brutalne morderstwo 16 letniej dziewczyny, biegaczki (hmmmm....), problem polega jednak na tym, że sprawca nie zostawił żadnych śladów. Następnie w podobny sposób ginie podobna kobieta i wszystko wskazuje na to, że morderca postępuje według starannie obmyślonego schematu.
I właśnie to ostatnie mnie zaciekawiło, gdy czytałam opis na okładce w bibliotece - lubię książki kryminalne, w których wszystko dzieje się według jednego wzoru.
Wiele razy mi już pomogliście, moja lista "do przeczytania" dzięki Wam się wydłuża, więc może i tym razem się uda... Może jest Wam znana z opisu (dość kiepskiego, no ale...) książka polecona mi przez chrzestną? Albo chociaż kryminał, w którym, jak w Śmierć Cię Pokocha, morderca postępuje według jakiegoś schematu?

wtorek, 17 lipca 2012

~


Jogurt naturalny z muesli, czekoladowymi płatkami Fitness i jabłkiem duszonym z cynamonem.
Natural yogurt with muesli, chocolate Fitness flakes and apple stewed with cinnamon.

Pisałam o Igrzyskach Śmierci, pisałam o W Pierścieniu Ognia, przeczytałam jedno i drugie, a potem wzięłam się za ostatnią część trylogii, czyli Kosogłosa. 
O ile pierwsza i druga część były dla mnie tak samo dobre, o tyle z opinią na temat trzeciej zgadzam się z większością czytelników - jest znacznie gorsza. Fakt, bardziej sentymentalna, bardziej krwawa, ale jednak... Czytałam ją przez 2 tygodnie, a to (nawet jak na mnie!) bardzo długo. Pomimo, że ja nawet książki, które bardzo mi się podobają, czytam przez tydzień - tak było chociażby z Harrym Potterem ;).
Z zakończenia jestem średnio zadowolona. Z jednej strony chciałam, by CI (nie chcę wymieniać po imionach) przeżyli, ale z drugiej strony było to trochę zbyt smutne, choć z trzeciej - nie czekałam na full happy end takiej trylogii.

Teraz mam inny problem. Co czytać. Nie lubię chodzić do biblioteki z myślą "coś dla siebie znajdę", bo zwykle, owszem, znajduję, ale po 40 minutach chodzenia między półkami (bibliotekarki zaczynają już na mnie podejrzliwie zerkać...) i zwykle potem czytam daną książkę przez 2-3 tygodnie, bo okazuje się jednak nie aż tak fajna, jak myślałam.
Wobec tego wypożyczyłam książkę Wojciecha Cejrowskiego pt.: Gringo wśród dzikich plemion, ponieważ bardzo lubię sposób, w jaki prowadzi swój program telewizyjny, i liczyłam na to, że tym samym stylem pisze. Nie przeliczyłam się, książka jest ciekawa i zabawna, ale nie ma tego czegoś, co wciąga, przez co nie można się oderwać i (jak na razie) nie doszłam jeszcze do połowy, a minęły już 4 dni.
A za chwilę jadę na wakacje, 4 godziny w samolocie! Muszę mieć ze sobą coś ciekawego.

PS
Podziwiam tych, którym chciało się to czytać, bo dziś wyjątkowo się rozgadałam :).

wtorek, 26 czerwca 2012

~

Jogurt naturalny z serkiem wiejskim, muesli, kiwi i masłem orzechowym.
Natural yogurt with cottage cheese, muesli, kiwi and peanut butter.

Zaczęłam wątek z Igrzyskami Śmierci, to teraz wypadałoby go skończyć :). Dziś śniadanie w dwóch częściach, bo miałam ochotę na zapiekane, leniwe, ale że byłam umówiona z koleżanką na godzinę 12 w celu wypożyczenia drugiej części trylogii, to musiałam się rano spieszyć i na leniwe śniadanie vel pośniadanie vel drugie śniadanie miałam czas dopiero po powrocie. Tak, dla mnie 12 to wcześnie ;). Szczególnie wtedy, gdy kończę czytać książkę o 3 nad ranem i nie mogę potem przez nią zasnąć.
Tak więc - jeszcze raz gorąco polecam Igrzyska. O W Pierścieniu Ognia nie mogę jeszcze nic powiedzieć, bo przeczytałam dopiero kilkadziesiąt stron, ale póki co nie sądzę, aby ta część była gorsza.
A tak z innej beczki - nie wiadomo, kiedy wychodzi pierwsza część na DVD?

Truskawkowe crumble.
Strawberry crumble.

sobota, 23 czerwca 2012

~




Pancakes z gruszką, bitą śmietaną, sojowym jogurtem waniliowym i poziomkami.
Pancakes with pear, whipped cream, soy vanilla yoghurt and wild strawberries.


Jeszcze nie wracam, dodaję jedynie placki z okazji sylwiowej Naleśnikowej Soboty :).
Dziś zjedzone w towarzystwie książki, która ostatnio doszczętnie mnie pochłonęła. Czytał ktoś?

wtorek, 15 maja 2012

~


Owsianka z jabłkiem, awokado, serkiem wiejskim i gorzką czekoladą.
Porridge with apple, avocado, cottage cheese and dark chocolate.

Wreszcie dodaję obiecane pytania i odpowiedzi na temat książek :). Żeby nie było tak ciągle o mnie... i o śniadaniach.

1. O jakiej porze dnia czytaj najchętniej? 
Najchętniej o każdej, może to być zarówno kilka minut rano, gdy moje śniadanie siedzi w piekarniku, ta chwila w tramwaju, kiedy jadę ze szkoły czy może po prostu po kolacji przy mojej ulubionej, afrykańskiej lampce, którą dostałam od mamy na imieniny z myślą właśnie o czytaniu książek.

2. Gdzie czytasz?
Jak napisałam wyżej - najczęściej w domu (zwykle spożywam posiłki z otwartą książką przyciśniętą hantlem, żeby się nie zamykała ;) babcia śmieje się, że wtedy tekst nie idzie mi do głowy, tylko do żołądka), ale bardzo często czytam też w tramwajach, na nudnych lekcjach w szkole czy gdziekolkwiek, gdzie mi się nudzi (np.: w poczekalni u lekarza), bo książka to, obok portfela i legitymacji, najważniejsza rzecz w mojej torebce i zawsze mam ją przy sobie.

3. Jaki rodzaj książek najchętniej czytasz?
Do tej pory myślałam, że czytam tylko kryminały, ale od kiedy przeczytałam Harry'ego Pottera, próbuję też fantastyki, chociaż nie idzie mi tak szybko i tak dobrze, jak dobry kryminał. Swego czasu czytywałam też powieści młodzieżowe (niekoniecznie przygodowe) oraz romansidła, ale to chyba nie moja bajka.

4. Jaką książkę ostatnio kupiłaś/dostałaś? 
Oj, jak ja dawno nie dostałam żadnej książki! Chyba od czasu skończenia 1. klasy gimnazjum i była to.. prawdopodobnie biografia Piłsudskiego, której nie otworzyłam ani razu. Natomiast kupiłam ostatnio mini-książkę (powiedziałabym nawet, że taką kieszonkową, na jeden wieczór ;)) autorstwa dziennikarza Piotra Kraśko pt... Afryka.

5. Co czytałaś ostatnio? 
Malowany człowiek - księga II.

6. Co czytasz obecnie? 
Pustynna Włócznia - księga I (konstynuacja Malowanego Człowieka).

7. Używasz zakładek czy zaginasz ośle rogi? 
Kiedyś zaginałam ośle rogi, gdy jeszcze nie szanowałam książek, ale teraz używam po prostu małej kartki papieru. Od miesięcy noszę się z zamiarem kupna jakiejś fajnej zakładki...

8. E-book czy audiobook? 
Ani to, ani to. Mam już dość zniszczony wzrok od komputera, a czytanie dłuższych tekstów bardzo mnie męczy (nawet z bardziej szczegółowymi streszczeniami lektur nie daję rady...). Kiedyś nawet ściągnęłam dość krótką książkę w wordzie (50-80 stron) i całą wydrukowałam :). A audiobook... nie kręci mnie to, dla mnie książka musi być na papierze.

9. Jaka jest Twoja ulubiona książka z dzieciństwa?
Wiele książek z serii Trzej Detektywi napisanej przez Alfreda Hitchcocka - od nich zaczęła się moja miłość do kryminałów.

10. Którą z postaci literackich cenisz najbardziej? 
Hercule Poirot - detektyw występujący w wielu powieściach Agathy Christie. Uwielbiam jego tok myślenia, sposób bycia i umiejętność korzystania z "małych szarych komórek" :).
Severus Snape - postać z Harry'ego Pottera, chyba nie muszę pisać dlaczego. Był wspaniałą postacią i, moim zdaniem, nie potrzeba tu uzasadnienia (tym bardziej, że chyba ciężko znaleźć kogoś, kto tej serii książek nie czytał ;)).

11. Ulubiona pozycja książkowa? 
Nie mam. Niektórzy znajomi dziwią mi się, że nie czytałam jeszcze ani jednej książki przynajmniej dwa razy, ale wolę odkrywać na nowo inne powieści. Jednak jestem pewna, że kiedyś wrócę do niejednej z nich (i myślę, że na pewno m.in. będzie to Harry Potter ;)).

Chętnie poznam też wasze odpowiedzi na temat książek :) Ktoś chętny do zabawy?

poniedziałek, 14 maja 2012

~

Owsianka z burakiem, ricottą, pistacjami, miodem i cynamonem.
Porridge with beet, ricotta, pistachios, honey and cinnamon.

Patriotycznie się zrobiło ;).
Nie wiem, czy pisałam tydzień temu, że sprawdzian z chemii, którego tak się bałam, w istocie jest dopiero dzisiaj. Tak właśnie Emma słucha na lekcjach ;).
Idę więc właśnie na świadome chemiczne samobójstwo.

A tak w ogóle, to Ala zaprosiła mnie do zabawy blogowej dotyczącej książek i miałam dziś odpowiedzieć na te pytania pod postem, ale nie mogę ich znaleźć na jej blogu... A szkoda, bo czytać lubię i chętnie bym coś o tym powiedziała, bo ciągłe czytanie o mnie powoli pewnie robi się nudne ;).

środa, 11 kwietnia 2012

~



razowe cukiniowe pancakes z ricottą, orzechami ziemnymi, cukrem pudrem i cynamonem.
wholemeal zucchini pancakes with ricotta, peanuts, castor sugar and cinnamon. 


Znowu do szkoły. Nienawidzę szkoły.
Książki pomagają przetrwać.
Ostatnio, po Harrym Potterze, kolega pożyczył mi pierwszą część Cyklu Demonicznego, widoczną na zdjęciu. Czytam, choć jakoś mnie to zbyt nie wciąga (jestem na 80. stronie). Chyba wolę kryminały.
Czytał ktoś to? Warto się zagłębiać czy od razu odłożyć na półkę i jednak sięgnąć po stare, dobre kryminały?
Lubicie w ogóle fantastykę?...

czwartek, 8 marca 2012

~


Owsianka z serkiem wiejskim, siemieniem lnianym, kiwi, masłem kokosowym, płatkami cini minis i poppingiem amarantusowym.
Porridge with cottage cheese, linseed, kiwi, coconut butter, cini minis flakes and amaranth popping.


Skończyłam ostatnio czytać Harry'ego Pottera i nie wiem co z sobą począć. Przez ostatnie 3 miesiące po skończeniu każdej książki wiedziałam, że muszę po prostu sięgnąć po następną część, a teraz, po skończeniu całej serii, nie wiem za co się zabrać. Wybrałam jakiś kryminał Nory Roberts (bodajże Śmierć cię zbawi), ale jakoś specjalnie mnie to nie wciągnęło, więc raczej nie będę dalej zagłębiać się w książki tej autorki.
Możecie mi coś polecić? Lubię przede wszystkim dobre kryminały, romansidła, ale z innym wątkiem wiodącym (np.: właśnie jakaś zbrodnia ;)), psychologiczne, przygodowe, ale nie jakieś dla nastolatków, wszelkie dobre książki w stylu pamiętników i, jak się okazuje, chyba fantastykę w stylu Pottera.
W żadnym wypadku jednak historyczne.
Mogę na Was liczyć? :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...